بی رمق

    رادیوی پدرم یکسره ونگ می زند

۸۶/۱۲/۲۵

     که خنده های پسرها رفت و اعتیاد درخت را فهمید

       که درخت کشید

       که خنده های دختر کا ن آسمان را غمگین کرد و دلش گرفت

       با لای سر درخت رفت

       ا ن موقع شانه های درخت درد می کرد

       به آ سمان تکیه داد

       و آسمان از این همه خوشبختی جیغ کشید ان قدر که هر دو خیس شدند

       امروز

       در

       ذهنت آویزان

       پله ها از خوشبختی تو بالا می روند

       و پنجره

       به من مبتلا می شوند

       بوی عطر

       و پریشانی لباسی در بند

       حادثه ی مهمی است؟

       خط سفید زندگی ا ت یک روز

       خودش را پهن می کند

       زیر یک

       مرد

       که داد کشید

       زن به انتهای زمان

        گریخت

       و

       سر من

       مثل دانه های برنج

       ورم کرد

       زن جفت مرد نبود

       که هی جیغ بکشد

       دریا

       در چشمان زن جا مانده بود

       رفت

       به انتهای کوچه رسید

       وقتی اعتراف میکرد

       چشم ها يش جیغ می کشیدند

      و

       درد

       و

       زن

       فقط چند تا حرف بود

       بین

        پنجره

       بخار می شود

       در

       ذهن دیوار

       اتاق بزرگ

       مدرن

       اثاث پراکنده ی ذهنم

       ان قدر دور

       که هیچ ربطی میان شان هجی نمیشود

       سردی انگشتانم

       در مغز استکان رسوخ می کند

       و

     نشست

     روی سنگ

     آب

     شست

     هیجان خدا را